Skip to content

Hindu Dharma through the Arts: Finalists' Submissions

Below are all the finalists’ submissions from Hindu Dharma through the Arts! Proceeds from this competition will go towards Sewa USA’s COVID-19 Relief Efforts.
Vote for your favorite submissions by making a donation for the competition – the artwork that raises the most money for charity will also win a prize!
You can vote by sending a donation via PayPal or Venmo, with the name of the artwork in the description

Category # 1: Dance

Category #3: Visual Arts (cartoon, drawing, painting, sculpting, etc)

Accordion Content

Description: Narsi – Oil Pastel – 14″ x 11″. The artwork displays the critical moment in the story of Narasimha and Hiranyakashipu. Narasimha rises on the staircase to battle the demon king Hiranyakashipu during twilight, breaking the king’s boon of immortality, and saving Prahlad. The story has sentimental value as well. My mother would affectionately refer to me or one of my brothers as “Narsi” (short for Narasimha) during our youth when any of our finger nails would become a length too large for her liking. Addtionally, we each had big hair, symbolic of Narasimha’s mane.

Artist: Hi, I’m Rohan Singh. I live in the DC Metro Area, but originally from Boston. I’ll be entering my 3rd year at the University of Virginia in the fall studying Design Thinking and Social Entrepreneurship. I’ve been creating art for as long as I can remember, and it has helped me interpret the meaning of Hindu stories using my own imagination and imagery.

Description: The story I based the drawing off of is the story of Sati Devi sacrificing herself into the havan because she had heard enough insults about her husband, Lord Shiva, from her father, Daksha. Lord Shiva gets very angry and goes to take his wife’s body out of the sacrificial fire. He then does the ‘Tandava’ and sends Veerabhadra and Bhadrakali to kill Daksha and ruin the yajna.

Artist: I am in the tenth grade, attending Seabury Hall on Maui. I always try to incorporate different stories, some type of personal background, or an aspect of nature in whatever type of art I make. As a proud Hindu, I’m very keen to learn more about the history of our religion and culture.

Description: Vedic Math – I created this work observing another work that was created about Vedic Math. The work caught my eye because it mirrors the solitude and peace I felt in creating my other work on Learning Today Through Lessons of Vedic Scholarship.

Artist: I am Patrice Williams. I have been a member of HSC since last Spring 2019. I am a student of University of Maryland (Global Campus). I study Cybersecurity Management & Policy.


Description: Drona
Medium : Acrylic on canvas

This painting is my effort to tell the story of Dronacharya, the acharya of the Kuru clan with the backdrop of the Kurukshetra battle. The bloodbath in Kurukshetra was part of the righteous war or ‘dharma yuddha’. That is why the painting is primarily using this theme of blood, yet with a touch of other supporting elements.

Dronacharya’s face is the highlight of this art and therefore his face has been created to show intricate expressions and his age through detailed focus on his beard. The entire series of events that unfold during the battle, which eventually leads to Dronacharya giving up his weapons is shown in the painting. One can see the silhoutte of battleground, elephant (ashwatthama) and fire showing the series of events. Also, when Dharmaraya shouts “Ashwatthama hatah, . . . kunjaraha” during the battle, Sri Krishna blows the conch to hide the last word. Conch is shown significantly, with the background of that verse to show the significance of this event, but also to show how important Sri Krishna’s plan was in this whole game.

Also showing in the painting some visual elements to show more about war, like the chariot wheels, bells (to show victory of dharma) and also, ekalavya’s thumb to show some history of the acharya.

Artist: Preetham Nagaraj is a Product designer by profession, but also an artist. Since childhood, he was a natural artist and over time, improved his skills without undergoing any formal training. He is passionate about art and loves to paint in variety of mediums like watercolors, crayons, acrylic and oil. He was always keen to tell stories through his art and creative storytelling became a part of his art. Being a curious historic and mythological enthusiast, Hindu mythology has always been a point of interest to him. Through his works of art, Preetham wants to tell more stories, ideas and thereby send a message to the world.

References: The art of the face was inspired by Prayagraj’s sadhu maharajas, who have long flowing beard and are clad in saffron. The story is completely my brainchild. This idea is 100% my creativity and not copied from anywhere.

Description: This painting-oil pastel combo artwork is all about the famous “Shiva Thandava-The cosmic dance!” The story behind this art wort: The dwarf demon ‘Apasmara’, who represented ignorance challenged Lord Shiva. It was then that Lord Shiva took the form of Nataraja and performed the famous Tandava or the dance of destruction, eventually crushing the arrogant Apasmara under his right foot. Since Apasmara (ignorance) should not die to preserve the balance between knowledge and ignorance, it is believed that Lord Shiva forever remains in his Nataraja form suppressing Apasmara for eternity. His Nataraja avatar is a message that we can overcome ignorance only by ultimate knowledge (Shiva).

Artist: Tristha is 7 years old, and she is going to 2nd Grade (20-21). She loves art!! She loves to do drawing, painting, dance, music. She has written and illustrated her own story books. Another favorite hobby of her is to read books especially Hindu God stories and culture. She is currently learning Bharathanatyam and Carnatic music apart from her academics.

References: Hindu puranas

Description: The story is from the Bhavagad Gita, describing the process of reincarnation. During the Kurukshetra War, when Arjuna is afraid to fight, Krishna explains your him that fighting is his duty and his right, and in this he explains the process of life (reincarnation).

Artist: I’m from Atlanta,Georgia and I love art, mainly painting, along with dance and listening to music. I’m taking a part in this competition in hopes to tell a story with my art.

References: The Gita from Amra Chitra Kada books

Description: I drew Luv and Kusha from Ramayan because I like their bravery and their honesty and I also liked them because they never lied even once in their lives.

Artist: Art work pertaining to Luv-Kush in Ramayan

References: Valmiki Ramayan, Ram Charita Manas, Amar-Chitra Katha.

Description: Dancing Krishna on Kaliya. Kaliya is a bad snake living under Yamuna river and leaving poison in the river where Vindravan people drink water from. All the people from that village started complaining to Krishna’s father as he is the village head. Krishna jumped into the Yamuna river and holded Kaliya tail and started dancing on Snake’s head. Kaliya started vomiting venom and blood. After Kaliya’s wives requested Krishna.

Artist: Aniketh likes to draw about the Ganesha and Krishna drawings and this is a good opportunity to learn story about the Dancing Krishna.


Description: It is an image of “rangoli” or “muggu” that I drew in front of my house. ముగ్గు వేసి ఒకసారి చూస్తూ నుంచున్నాను. గోదా దేవి కూడా రంగనాథుని ప్రీతి కోసం ఇలాగే ముగ్గులు వేసేదిట . అందుకే రంగ వల్లి అంటారు. ఉత్తరాదిన రంగోలీ .ఇప్పుడెవరికి అంత తీరిక లేక పోయినా ,పండగలకి ,పెళ్ళిళ్ళకి, బానే వేస్తున్నారు . సంక్రాంతికి వీధులన్నీ రంగుల ముగ్గులతో కళ కళ లాడుతూనే ఉన్నాయి. ముగ్గు అందం గా ఆహ్వానించటానికే కాకుండా వైజ్ఞానికత కూడా ఉంది. దుమ్ము, ధూళి ,క్రిమి కీటకాదులు లోపలికి రాకుండా చూస్తుంది. తీరిక, కోరిక ,ఉండాలే కానీ ఎన్ని రకాలుగా వేయచ్చో. అరవై నాలుగు కళల్లో రంగ వల్లి కూడా ఒకటి కదా.

Artist: I am Lakshmi Poluru from Hyderabad, India. I will be submitting an art work.

Description: Through making paintings of God, I learned about them and created a more personal relationship through each painting. I try to reflect a portion of my journey of spirituality in each of my paintings. This painting is a 24inx36in acrylic painting done on canvas. I used the technique of knife painting to enhance my Lord Ganesha. I incorporated many colors to represent beauty, unity, and auspiciousness. I have been painting from a very young age and through each painting, I journey on deeper and deeper into a relationship and understanding of God. I feel God’s presence in peace and happiness and that is exactly what I feel when I pick up a brush.

Artist: I am a high school graduate attending PennState in the Fall of 2020. I was born in Detroit, Michigan but moved to California at a young age. Since my youth, I have always been connected to my Hindu and Indian roots through art. I devote most of my spare time to Bharatnatyam, Hindustani Classical Sangeet, and Painting. It was through these forms of art that I explored and gained a connection to Bhagwan. As I danced, I learned and felt the presence of Shiva. Through singing and painting, I worshipped Saraswati. I learned more about traditions and the significance of certain foods through assisting my father in poojas and making prasad with my mother. In senior year of high school, I moved to Bangalore, India to explore my roots even further. I gained my deepest connections to my Hindu and Indian roots during this time. I photographed experiences of everyday life and traditions that other common families upheld. The man in my photograph upholds a tradition of wall tapestry making that his family has been doing for hundreds of years. They make tapestries of different deities. Through making paintings of God, I learned about them and created a more personal relationship through each painting. The painting I am submitting is a 24inx36in acrylic on canvas painting of Lord Ganesha. I incorporated many colors to represent beauty, unity, and auspiciousness. I am grateful for this opportunity and excited to take part in the HSC branch at PennState as soon as possible.

Description: In a community where cultural assimilation is respected, my parents would never let me forget my family’s heritage. As a child, I could not comprehend the nagging reminder of being different. But, my parents’ encouragement for learning Indian literature and performing arts inspired me to embrace my culture. One nostalgic example was how we would read Panchatantra stories as a family.
I have grown to understand how my Indian culture fits into American society. In our diverse nation, America has ethnicities that contrast across races as nations differ in our world. But in our one human race, there is no difference in our hope and love. The COVID-19 pandemic reminds us that we must work together to overcome anything in this life. If we focus on what makes us different—divided—we are not strong enough to battle COVID-19. The virus will raid the crowds. Therefore, the Panchatantra story of the doves caught in the hunter’s net demonstrates how we can uplift each other to accomplish our common goal. Together, the doves showed strength in unity to escape from the hunter to their freedom.

Artist: Kripa studied fine arts at University of South Florida. She creates art using multimedia designs. She is most proud of the following awards: First Place Mount Dora Fine Arts Competition, First Place Lake County Fair Talent Competition and John Philip Sousa Award. Her passion is creating social and political art which speak to diverse populations. Her personal interests include choreographing dance, creating music, and listening to poetry. Most of all, she enjoys teaching arts and crafts to under-served populations.

References: Panchatantra stories/Tales from Indian Mythology/Oil and Acrylic Paint, Cotton Thread, Straw Thread, and Beads

Description: This image is an exploration of the non-gender binary that is widely accepted as the Krishna Radha Leela. It represents the playful gender fluid acceptance of Krishna and Radha who are not only lovers but ARE each other and cannot be without each other. It shows that the exchange of clothes and roles is not shameful or dishonest but pure and human. This particular image tells a story of Radha who steals Krishna’s flute and starts to mimic his playing. She tucks her skirt in to look like his panche(pyjama) when Krishna catches on and takes her dupatta and wraps it around himself, imitating the gopikas who usually fawn over him. Krishna then wraps his headband and ties his peacock feather to Radha’s head. Drawing this image helped visualize the complicated relationship present in the Ashtapadis (a set of 24, 8 stanza poems about the relationship of Radha and Krishna), written by the poet Jayadeva in the 12th century.

Artist: Apoorva graduated from Syracuse University’s School of Architecture in 2019 with Dean’s citation on her thesis on The next evolution of Indian temples as Rocket-ships. She is also a Bharatanatyam dancer & teacher. Apoorva lives and works in New Jersey and is currently working on a series of drawings that deal with Queer Hinduism as well as lost Hindu mythological narratives as a way to explore her identity.

References: I composed this image and then refined it by referencing the Ashtapadis by Jayadeva and Vidhya Subramanian’s performance of Krishna Radha leela at the Natya Kala Conference 2019.

Description: Shakti is the primordial cosmic energy created by the Tri-murthis, Brahma, Vishnu, and Shiva. This image serves as a myth of a myth, an alternate reality where in the timeline Shakti was created, she lived adolescence as the daughter of Brahma, Vishnu and Shiva. In this universe she is the daughter to 3 fathers who are sitting down to have some family time. Shiva while braiding the hair of the seated Shakti, realizes she is not only his daughter, but his predecessor, his consort, his other half, and himself. Their relationship transcends the norms of the human species.They are each other and they are each other’s relationships. Although this image is an exploration based in Hindu mythology, its purpose is to explore the lost narratives that leave room for alternate interpretations and discussion: like how in our culture, the same mind that accepts the existence of god and energy, sometimes cannot accept the reality of gender queer union or the fact that energy itself is gender-less.

Artist: Apoorva graduated from Syracuse University’s School of Architecture in 2019 with Dean’s citation on her thesis on The next evolution of Indian temples as Rocket-ships. She is also a Bharatanatyam dancer & teacher. Apoorva lives and works in New Jersey and is currently working on a series of drawings that deal with Queer Hinduism as well as lost Hindu mythological narratives as a way to explore her identity.

References: Story of Shakti’s birth.

Description: Krishna is kind and likes to steal butter. He defeats rakshasas. He is playful and has a brother named Balarama. He is leaning on a pot of butter with some of it leaking out. He is really good at stealing butter.

Artist: Raksha is a rising 4th grader. She loves art and did her best to draw a picture of Lord Krishna for Janmashtami with his favorite butter.

References: Raksha did take the help of a youtube video to help guide her on how to draw Krishna, but she drew it free hand on her own:

Description: The painting depicts an image of myself standing in a dark room admiring the beauty of an ornate peacock lamp. The darkness represents all the challenges, obstacles, and uncertainties that I have experienced over the course of my life. The lamp represents my Hindu identity and how I see God as a magnificent source of clarity that guides me through this darkness. The faith that God will always be looking over me and guiding me through the right path helps me cross every hurdle with determination and confidence.

Once I used to consider Hinduism to be a complex religion with numerous rituals. However, over time, I understood that Hinduism is fundamentally a way of life that provides a moral compass to which I can hold on during tough times. Also, I realized that Hinduism is special because it is constantly evolving. There are no strict rules, and everyone can practice Hinduism in their own unique way. That is why despite being the oldest religion, Hinduism still lives today. Thus, in this painting, I captured this sense of “life” in the flickering flames on the lamp.

In the painting, I particularly used an ornate peacock lamp to depict my Hindu identity, because I truly admire the elegance and grandeur of Hinduism. Amidst the pitch-black surrounding, I wanted to highlight how the mystic beauty of the lamp is captivating and is, in a sense, “magical”. Essentially, through this painting, I aimed to illustrate my unconditional devotion to this enchanting way of life.

Artist: I am currently an incoming sophomore at the University of South Florida. I was born in Houston, Texas, and I currently live in Brandon, Florida. For a few years in my childhood, I lived in India and in Singapore. I gained significant exposure to my Hindu identity especially when I lived in Chennai, India. I came back to the United States at the end of elementary and have stayed here ever since. I enjoy painting, drawing, and sketching. I play the flute, and I enjoy volunteering. I have volunteered at Feeding Tampa Bay, Shriner’s Hospital for Children, and Brandon Regional Hospital. I currently volunteer at LifePath Hospice, and I am a research intern at the Digestive Health Institute of AdventHealth. I aspire to become a physician and my north star is to provide free medical service in underprivileged communities.

Description: The Rise of Vasusena
In the famous Hindu epic, Mahabharata, I relate the most with the character of Karna. In my opinion, he is the best character in the story, not only because of his powerful gift of Kavach and Kundal from the Sun deity, Surya, but due to his strong character. In my artwork, Karna’s power is portrayed through the glow from his hand, holding his powerful weapon, the Vijaya bow. From being the adopted son of a charioteer (Vasusena) to the status of King of Anga (Angaraja), Karna shows an incredible level of determination, which can be seen in his stern blue-grey eyes. His status as King is also portrayed through the silhouette of flags in the background, representing an army under his command. In addition to being resilient, Karna is benevolent and righteous, which further strengthens his character. Essentially, Karna is the perfect man, which brought him fame, glory, and wealth. The contrast between his poor background and his rise to royal status is shown through his rugged look (thick beard and tanned skin) and the pristine condition of his armor (including the Kavach and Kundal). In my life, I have followed the same principles as Karna, which has so far brought me a good name everywhere. Even though Karna’s fate was unfortunate, his name still stands strong in the hearts of Hindus. That is my ultimate goal: to make sure the future generations remember my name.

Artist: I am a sophomore at the University of South Florida. My interest in fine arts started 6-7 years ago, when my private art teacher, Ms. Ping Chen, taught me different types of media in the fine arts, from pencil drawing to computer graphics. I have entered my art and won in many state and national level competitions. Besides the recognition, I find the experience of creating a piece of artwork to be more rewarding. In my opinion, an artist is similar to a mother, and as an artist, I am proud of each and every artwork I have created.

Description: Ganesha is known to be the remover of obstacles. He can provide strength and wisdom when necessary. I learned about Ganesha when reciting slokas or watching videos about him. I painted Ganesha to be happy because with everything going on in the world with the COVID-19 Pandemic, I wanted to create an image that was made from a soul to help remove obstacles within everyone’s path.

Artist: I am the Vice President of HSC at the University of South Florida! I am rising Junior studying Public Health and Chemistry on the Pre-Medical Track. I hope to be an Ophthalmologist/ Retina Surgeon one day.

References: I used Pinterest and Google Images for inspiration.

Category #4: Photography/Film/Drama

Accordion Content

Description: In senior year of high school, I moved to Bangalore, India to explore my roots even further. I gained my deepest connections to my Hindu and Indian roots during this time. I photographed experiences of everyday life and traditions that other common families upheld. The man in my photograph upholds a tradition of wall tapestry making that his family has been doing for hundreds of years. They make tapestries of different deities. Through making paintings of God, I learned about them and created a more personal relationship through each painting. The painting I am submitting is a 24inx36in acrylic on canvas painting of Lord Ganesha. I incorporated many colors to represent beauty, unity, and auspiciousness. I am grateful for this opportunity and excited to take part in the HSC branch at PennState as soon as possible.

Artist: I am a high school graduate attending PennState in the Fall of 2020. I was born in Detroit, Michigan but moved to California at a young age. Since my youth, I have always been connected to my Hindu and Indian roots through art. I devote most of my spare time to Bharatnatyam, Hindustani Classical Sangeet, and Painting. It was through these forms of art that I explored and gained a connection to Bhagwan. As I danced, I learned and felt the presence of Shiva. Through singing and painting, I worshipped Saraswati. I learned more about traditions and the significance of certain foods through assisting my father in poojas and making prasad with my mother.

Category #5: Writing (poetry, stories, essays, etc.)

Accordion Content


ఇలా, కలం , కాగితం ,పట్టుకున్నానో లేదో సెల్ మోగింది . తీరా చూస్తే సుందరి. ఇంకెవరిదైనా అయితే అక్కర్లేదు . కానీ సుందరి నా ముఖ్య స్నేహితురాలు . హలో ఉత్సాహంగా అన్నాను. ఏంచేస్తున్నావు ,ఆరా తీసింది. ఏంలేదు ఇప్పుడే కాగితం కలం పట్టుకున్నాను. మళ్ళీ నీతులు బోధిస్తున్నవా ? ఎవరికి అంది . నేను వృత్తి రీత్యా బోధనలోనే ఉన్నాను. అలవాటు ప్రకారం ఏదో చెప్తూనే ఉంటాను. అదే ఎప్పుడూ తమాషా చేస్తుంటుంది. ఈ సారి ప్రపంచ ప్రజలందరికీ,అంటూ నవ్వేశాను। పూర్తిగా రాసేదాకా చెప్పకూడదనుకున్నాను. కానీ తప్పట్లేదు.

ఈ కధ కౌశికుడు ,అనే ఒక బ్రాహ్మణ యువకుడిది. ఇంకా ఒక పతివ్రత , ఒక వ్యాధుడు ,కూడా ఉంటారు. స్వధర్మచారణం గురించి వీళ్ళిద్దరూ కౌశికుడికి జీవిత పాఠాలు నేర్పిస్తారు . పతివ్రత ,భర్తకి అనుకూలంగా ఉంటూ అత్త,మామలని సేవిస్తూ ,సేవకులను ప్రేమగా చూసుకుంటూ అచ్చమైన గృహలక్ష్మి లాగా తన ధర్మాన్ని పాటిస్తుంటుంది. ఇంక వ్యాధుడు తనకి వంశపారంపర్యంగా ఉన్న మాంసం దుకాణం ద్వారా కుటుంబాన్ని పోషిస్తుంటాడు. వృత్తి ధర్మం,తల్లి దండ్రులని సేవిస్తూ పుత్ర ధర్మం ,భార్యా ,పిల్లలని ప్రేమగా ,అతిధులను గౌరవంగా ,సేవకులను ఆదరంగా ,చూసుకుంటూ తనదైన ధర్మం తప్పకుండా ఆచరిస్తూ ,ధర్మ వ్యాధుడు గా పేరు తెచ్చుకున్నాడు.

కౌశికుడు అనే ఒక బ్రాహ్మణ యువకుడు ఉండేవాడు.అతను ఓ రోజు ,వేదాధ్యయనం చేసుకోటానికి ఇల్లు వదిలి ఓ గ్రామం చివర ఓ తోటలోకి వచ్చాడు. రకరకాల ఫల వృక్షాలతో కళకళ లాడుతోంది ఆ తోటలో ఓ చెరువు కూడా ఉంది.అందులోని నీరు స్వచ్చంuuగా ఉంది. తెలుపు ఎరుపు తామరలు వికసించి ఉన్నాయి.

ప్రశాంతంగా ఉన్న వాతావరణంలో ఓ చెట్టు నీడలో కూచుని అధ్యయనం సాగించాడు. ఆ చెట్టు పైనే ఓ కొంగ వచ్చి వాలింది . మధ్యాహ్నం అయింది. ఆ కొంగ అతని తలమీద రెట్ట వేయటంతో అంతరాయం కలిగి తల పైకెత్తి కోపంగా చూశాడు. అంతే అది వెంటనే కింద పడి మరణించింది. అనుకోని సంఘటనకి కౌశికుడు చాలా బాధ పడ్డాడు. మిట్టమధ్యాహ్నం ఆకలి తో గ్రామం లోకి బిక్ష కి వెళ్ళాడు. ఓ ఇంటి ముందు నిలబడి భవతీ భిక్షాం దేహి అన్నాడు. ఆ ఇల్లాలు బయటికి వచ్చి ఉండు నాయనా అని లోపలికి వెళ్ళింది. ఇంతలో ఆమె భర్త ఆకలి తో వచ్చాడు. ఆయనకి భోజనం వడ్డించింది. అలిసి వచ్చాడని విశ్రాంతి ఏర్పాటు చేసింది. బ్రాహ్మణుని బయట ఉండమన్న విషయం గుర్తు వచ్చింది. హడావిడిగా భిక్ష తీసుకుని వచ్చింది. పశ్చాత్తాపంతో శాంతంగా అంది విద్వాంసుడా న తప్పు క్షమించు. నేను నా భర్త సేవలో ఉన్నాను,అంది. అంతసేపు తనని వేచి ఉంచినందుకు చాలా కోపం వచ్చింది కౌశికుడికి. నీకు బ్రాహ్మణుల గొప్పతనం తెలీదు. వీలు కాకపోతే అప్పుడే చెప్పి ఉండాల్సింది . బ్రాహ్మణులకు కోపం వస్తే భూమండాలాన్ని భస్మం చేయగలరు. కోపంగా అన్నా

డు. ఆవిడ ఎంతో శాంతంగా మన్నించండి,. కోపించకండి . మీ కోపానికి భస్మం కావటానికి నేనేమీ కొంగను కాను దైవ సమానులైన బ్రాహ్మణులను అవమానించను. బ్రాహ్మణుల గొప్పతనం ఎరిగిన దాన్నే. ఇల్లాలిగా నా ధర్మం నాకు గొప్పది. నేను నా ధర్మం పాటించటం వల్లనే కదా నీవు కోపంతో కొంగని మాడ్చి వేసిన సంగతి తెలిసింది. కౌశికుడికి ఆశ్చర్యం కలిగింది.ఆవిడ అంటోంది. మానవులకు శరీరంలో ఉండే శతృవు క్రోధం. కోపాన్ని మొహాన్ని వదిలి పెట్టిన వాడే బ్రాహ్మణుడు. వేదాధ్యయన తత్పరుడు. ఇంద్రియ నిగ్రహం కలవాడు బ్రాహ్మణుడు. కామ క్రోధాలను వశం చేసుకున్నవాడు,సమస్త ప్రాణి కోటిని ఆత్మ గా చూసేవాడే బ్రాహ్మణుడు. మహాత్మా నీకు యాదార్ధ జ్ఞానం లేదని అనిపిస్తున్నది. నీవు మిథిలాపురంలోని ధర్మవ్యాధుడి దగ్గరకు వెళ్ళు. ఆయన నీకు జ్ఞాన బోధ చేస్తాడు. అని సలహా ఇచ్చింది. ఆవిడ మాటలపై విశ్వాసం తో మిథిలకి బయలుదేరాడు,కౌశికుడు.

మిథిలలో ఊరి చివర మాంసం దుకాణంలో ఉన్నాడు ధర్మవ్యాధుడు. ఆయన కౌశికుని చూడగానే వెంటనే బయటకి వచ్చాడు. ఆ పతివ్రత పంపింది కదా మిమ్మల్ని,నేనే ఆ వ్యాధుడిని అన్నాడు. కౌశికుడికి చాల ఆశ్చర్యం కలిగింది. వ్యాధుడు కౌశికుని తన ఇంటికి తీసుకెళ్ళాడు. తన గురించి చెప్పసాగాడు. నేను నా కులధర్మం నిర్వర్తిస్తున్నాను. పెద్దవారైన తల్లి,దండ్రులకి మనస్ఫూర్తిగా సేవ చేస్తాను. వారే నా ప్రత్యక్ష దైవాలు. నిజమే మాట్లాడతాను. దేవతారాధన చేస్తాను. అతిధులను అదరిస్తాను. సేవకులకు భోజనం పెట్టినతర్వాతే నేను తింటాను. ఎవరిని నిందించను,బాధించను. ఏ జీవిని చంపను .ఇతరులు చంపిన వాటిని కొని ఆ మాంసం అమ్ముతాను. నేను మాంసం తినను. ఇంకా ఇలా జ్ఞాన బోధ చేశాడు. అతిగా దుఃఖించ రాదు. అతిగా సంతోషించ రాదు. ఇష్టం లేనివి జరిగినా అతిగా బాధ పడ రాదు. ఇబ్బందులు ఎదురైనప్పుడు మోహ పరవశులు కాకూడదు. స్వధర్మం వదిలి పెట్ట రాదు. పర నిందను ,ఆత్మ ప్రశంసను చేయ రాదు. శాస్త్రం విధించిన జప తపొ యజ్ఞ యాగాదులు నిష్కామంగా చేయాలి. మానవుడు ఏం చేస్తున్నా హృదయంలోని పరమాత్మ చూస్తుంటాడు. ఈ విషయం ఎప్పుడూ మరచి పోవద్దు. మనసు స్వాధీనంలో ఉంచుకో. బంధానికి మోక్షానికి మనసే కారణం. సర్వ వ్యాపి అయిన పరమాత్మ సమస్త ప్రాణులే కాదు,విశ్వమంతా వ్యాపించి ఉన్నాడు. అన్నిటి పట్ల ప్రేమ, స్నేహ భావనతో ఉండు,ఇంద్రియాలను అదుపులో పెట్టుకోటం పవిత్ర మైన తపస్సు. నీ తల్లి ,దండ్రులను ఉపేక్షించావు. ఇంటికి వెళ్ళి వారికి సంతోషం కలిగించు,అసంతృప్తికి అంతం లేదు. సంతృప్తితో సుఖంగా జీవించు. నీకోసం తపిస్తున్న నీ తల్లి. దండ్రులకు ఊరట కలిగించమని ఉపదేశించాడు. ధర్మవ్యాధుడి తల్లి,దండ్రులకు నమస్కరించాడు. ఆయనకి ప్రదక్షిణ ,నమస్కారాలు చేసి కౌశికుడు ఇంటికి తిరిగి బయలుదేరాడు. తన కోసమే పరితపిస్తున్న తల్లి,దండ్రులకు ఆనందాన్ని కలిగించాడు. కొడుకుగా తన కర్తవ్యం నిర్వహించి,ప్రశంసలు పొందాడు.

హిందూ ధర్మం

హిందూ ధర్మం ఒక గ్రంధం కాదు. దానికి మొదలు చివర లేవు సనాతనము . బహు పురాతనము.వేద మూలము. హిందూ ధర్మం లో స్వేచ్ఛ ఉంది. ఎవరికి ఇష్టమైన పద్ధతి వాళ్ళు అనుసరించ వచ్చు. అంతటా వ్యాపించిన ఈశ్వర తత్వం ఒకటే అయినా ఎవరికి ఇష్ట మైన పేరు వాళ్ళు పెట్టుకోవచ్చు. ఏ రూపంగా అయినా ఆరాధించుకోవచ్చు, వేదాలు,ఉపనిషత్తులు, ఇతిహాసాలు,పురాణాలు,అనేకం ఉన్నాయి. ఎవరికేది నచ్చితే అది చదువుకోవచ్చు. ఎలాంటి నిర్బంధం లేదు. ముక్కోటి దేవతలకి ఆలయాలు ఉన్నాయి. దేనికైనా వెళ్ళచ్చు, విగ్రహారాధన నమ్మకం లేదంటే దానికి తగిన పద్ధతులూ ఉన్నాయి. ఇవేవీ కాదు,మానవ సేవే చేస్తాం అంటే కూడా ఒప్పుకుంటుంది . మన ధర్మం ప్రకారం భగవంతుడు సాకారుడు , నిరాకారుడు, కూడా. ఏ మార్గం ఎంచుకున్న , శ్రద్ధ అనేది చాలా అవసరం.

ధర్మం రెండు విధాలుగా ఉంటుంది. ఒకటి లౌకికం , రెండోది,ఆధ్యాత్మికం. జ్ఞాన మార్గం, భక్తి మార్గం ,,ఏదైనా అనుసరించచ్చు. మన ప్రాచీన ఋషులు తపస్సులో ధ్యానం లో దర్శించి, సామాన్యులకు కూడా అర్ధం ఆయేలా సులభంగా జ్ఞానాన్ని అందించారు. నేను అనే ఆత్మ తత్వం ఏది ఉందో అది అంతటా వ్యాపించిన ఈశ్వర తత్వం కంటే భిన్న మైనది కాదు. చెట్టు,పుట్ట, కొండ , కోన ఇలా చీమ నించి బ్రహ్మ వరకు ఒకటే ఆత్మ తత్వం ఉంది. ఆత్మ ఆణో రణీయాన్ మహతొ మహీయయన్ . అణువు కంటే సూక్ష్మ మైనది. బ్రహ్మాండమంత పెద్దది. ఆత్మ అవాంగ్ మానస గోచరం . కంటితో చూడలేనిది.. చెవితో వినలేనిది,. మనసుతో ఊహించ లేనిది. శరీరం కంటే వెరైనది. సృష్టి లో అనేక బ్రహ్మాండాలున్నాయి. ఒక బ్రహ్మాండంలో మనం ఉంటున్న భూమి ఒక గ్రహం. ఈ అన్నీ బ్రహ్మాండా లలోనూ ఒకే ఈశ్వర తత్వం ఉంది. ఈ ఆత్మను తెలుసుకోటమే జ్ఞానం. ఇంద్రియ నిగ్రహం, మనస్సుని అదుపులో ఉంచుకోటం ఏకాగ్రత తో ధ్యానం ,నిరంతర సాధన తో నే ఆత్మని తెలుసుకోగలుగుతాం . ఎవరికి వారు స్వయంగా అనుభవించ వలిచిందే . ఆత్మ నాశనం లేనిది. జనన మరణాలు లేనిది. మానవ జన్మ పరమార్థం ఆత్మ ని తెలుసుకోటమే, ఇది తెలిస్తే ఇంక తెలియాల్సింది ఏమి ఉండదు, జన్మ , కర్మలు,వాసనలు, మళ్ళీ జన్మ ఇదో విషయ వలయం. దీని నించి బయట పడి మోక్షం పొందే మార్గం చెబుతుంది హిందూ ధర్మం, ఈ శరీరమే నేను అనే భావన తోనే ఉంటారందరు. దానితోనే భేద భావాలు , నాది , నా వాళ్ళు ఈ భావనే బంధం. శరీరాన్ని చైతన్యం చేసే ఆత్మను తెలుసుకుంటే, ఉన్నది ఒకే ఆత్మ అని అర్ధం అవుతుంది. ఎవరిలోనైనా దే నిలోనైనా ఉండేది అదే తత్వం. అప్పుడు అంతా నేనే . అదే అహం బ్రహ్మాస్మి. ఋషులు దీన్నే తత్ త్వం అసి. తత్వమసీ అన్నారు. అంటే నీవు ఆత్మ వై ఉన్నావు అని. ఇప్పుడు ఏది చూసినా ఆనందమే. అదే బ్రహ్మానందం. నిరతి శయా నందం . హిందూ ధర్మం లో ఎవరికేం కావలసినా దొరుకుతుంది. కాక పోతే వివేకం తో ఏం కావాలో చూసుకుంటే ఉత్తమ మైన మానవ జన్మ చరితార్ధం అవుతుంది. ధర్మం తెలుసుకోటం ఇతరులకు చెప్పటం మంచిదే. కానీ ఆచరించి నప్పుడే విలువ ఉంటుంది

నేను చెస్తున్నాను అనే కర్తృత్వ భావన వదిలేసి భగవంతుడు చేయిస్తున్నాడు అనే భావనతో ఫలితాన్ని ఈశ్వరార్పణం చేయాలని మన ధర్మం చెబుతోంది. ఫలితం మీదనే దృష్టి ఉంటే పని మీద శ్రద్ధ ఉండదు. ఈశ్వరార్పణం గా పనులు చేస్తే మనకి ఉద్విగ్నత ఉండదు. మనం చేసే దానిలో ఏవైనా లోపలున్నా కూడా భగవంతుడు దానిని సారి దిద్ది రావలసిన ఫలితం ఇస్తాడు. ఫలితాలని ఇచ్చే అధికారం ఆయనదే.

హిందూ ధర్మం విజ్ఞానం తో ముడి పడి ఉంది. ఆచార వ్యవహారాలు అన్నీ విజ్ఞాననికి సంబంధించినవే . క్రాంత దర్శులయిన ఋషులు నిర్దేశించిన ఆచారాలు అన్నీ మానవ వికాసానికి దోహదం చేసేసవే. క్రమశిక్షణ ని అలవరచేవే. సూర్య నమస్కారాలు, చేయమన్నారు. దానివలన ఆరోగ్యం వస్తుంది. సూర్య కాంతి తో డి విటమిన్ లభిస్తుంది. ఉదయానే చేసే వ్యాయామం ఉత్తేజాన్నీ ఇచ్చి మనసు శరీరం రోజంతా ఉత్సాహం గా ఉండేలా చేస్తుంది.వాకిట్లో ముగ్గు, స్త్రీలు పసుపు వాడటం, గోరింటాకు పెట్టుకోటం ఇలాంటివన్నీ విజ్ఞాన సంబంధాలే . అంతగా చదువు లేని ఇంటికే పరిమితం అయిన స్త్రీలకోసం నోములు , వ్రతాలు, పూజలు ఆచారాలు ఏర్పరిచారు. అవి చాలావరకు ఆరోగ్య సంబంధాలే . స్నానం చేసి వంట చేయటం , మడి ,ఆచారం పాటించటం భౌతిక దూరం పాటించటం ,చేసిన వంట పదార్ధాలను దేవునికి నివేదించి ప్రసాదంగా స్వీకరించటం. అలవాటు చేశారు. దీనివలన ఆహార పదార్ధాల సంగ్రహంలో ఏవైనా దోషాలు ఉన్నా తొలగి పోతాయి. భగవంతుడు ఇచ్చిన దాన్ని ఆయనకు సమర్పించటం కృతజ్ఞతను వెల్లడించుకోటమే.

ప్రకృతి పరిరక్షణకు పెద్ద పీట వేసింది, హిందూ ధర్మం. వృక్షో రక్షతి రక్షితః అని తులసి ,వేప వంటి ఆరోగ్య ప్రదాయక చెట్లను పూజించ మన్నారు. చెట్లను పెంచి రక్షించ మన్నారు. నదులను దేవతలు గా ,పంచ భూతాలను ఆరాధించ మన్నారు. గోవు ను గోమాత అని గౌరవించారు. గోవు ద్వారా వచ్చే పదార్ధాలలో ఔషధ విలువలు ఉండటమే కారణం. ప్రకృతికి హాని కలిగించటం మహా పాపం గా పరిగణించింది. మానవుడు ప్రకృతి పై ఆధార పడి జీవిస్తున్నాడు. ప్రకృతిని కాపాడే బాధ్యత కూడా మానవుడిదె .

హిందూ ధర్మం స్త్రీ మూర్తికి అతున్నత స్థానం ఇచ్చి గౌరవించింది, గృహ లక్ష్మీ గా,మాతృదేవత గా ప్రధమ నమస్కారం పెట్టింది. మాతృ దేవో భవ . అన్నారు. తండ్రికి తర్వాతి స్థానం ఇచ్చారు, జ్ఞానం ఇచ్చి,మార్గ దర్శనం చేసే గురువు ని దేవునితో సమానం గా గౌరవించారు. గురు బ్రహ్మ ,గురుః విష్ణుః ,గురుర్దేవో మహేశ్వరః అన్నారు. ఋషులు . మానవుడు తోటి వారిని , ఏ ప్రాణిని అయినా , జడ పదార్ధాన్ని అయినా సరే తన లాగే చూడమన్నారు. దేనిని, బాధించటం గాని హింసించటం గాని నిషేధించారు.

మన ఋషులు రక రకాల మనస్తత్వాల వారికి ఉపయోగ పడేలా వివధ మార్గాలు చూపారు,

మానవుడు ఇతర జీవుల కంటే ఉన్నతుడే కానీ సర్వోన్నతుడు కాదు. తాను చిన్న చూపు చసే పశు పక్ష్యాదులు, పంచ భుతాలు ఒక్క సారి ఎదురు దాడి చేస్తే మనిషి మనుగడకే ముప్పు వాటిల్లుతుంది. అందుకే సకల ప్రాణుల ఎడ ,స్నేహం గాను ,ప్రేమ, దయతో ఉండమన్నారు. ప్రకృతి కన్నెర్ర చెస్తే మానవుడు ఏమి చేయ లేడు. అందుకే పూజ ముగించిన తర్వాత చెప్పే మంత్ర పుష్పం లో కూడా అన్నిటి, క్షేమం గురించి చదువుతారు. హిందూ ధర్మం ఎప్పుడూ అందరి, అన్నిటి, శ్రేయసే కోరుతుంది. ఫలానా మతం వాళ్ళు,, ప్రాంతం వాళ్ళు అని ఎక్కడ, చెప్పదు . వసుధైక కుటుంబం అంటే ఈ భూమి మీద ఉండే సకల ప్రాణులు జడ పదార్ధాలు, అన్నీ ఒకే కుటుంబం అంటుంది. సర్వే జనాః సుఖినో భవంతు . సమస్త సన్మంగళాని భవంతు అంటుంది. ఏ పూజ ,ఏ కార్యక్రమం జరిగినా చివరలో అందరూ సుఖంగా ఉండాలి . అందరూ సమస్త మంగళాలు ,అంటే శుభాలు పొందాలి అని తప్పకుండా చెప్తుంటారు .

**** ఓం తత్ సత్****






శ్రీకరవరదాసదాసోహం ||


వచ్చెను రావణుడారణభూమికి

ౘొచ్చెను వానర వ్యూహమునాతడు

మెౘ్చగ నందరు ఆతని శౌర్యము

నచ్చయె రాముని రూపము ముందున || ౧

ఇనకులదీపకజ్యోతియె మెరవగ

ౘురౘురమని శరవర్షముకురవగ

హరివిల్లే రణభూమిని పఱవగ

నారీభేరిక ఉరుములు ఉరిమెన్ || ౨

శిరవిచ్చేదన శరములపాలై

విడువడినతలలు భూతలపాలై

దశదిశలంతట రోదనగోలై

మరిమరియతుకుట అమృతలీలై || ౩

యెరుగక నిలచిన ఆయభిరాముడి

కెరిగింౘుటకై వచ్చినమిత్రుడు


విలువిడువాజిని మరుతుడు మలిపెన్. || ౪

నాకమునందలి ౘూడగసురపతి

నాభికితగులగ కూలెనసురపతి

వానరవీరులు వారినిపొగడగ

నా సతి యేదని తలచెను రఘుపతి || ౫

రామేశ్వర స్తుతి తాత్పర్యం




శ్రీకరవరదాసదాసోహం ||


అసురునిచే (రావణునిచే) అపహరింపబడ్డ సతిని (భార్య సీతాదేవిని) ఆరక్షించువాడు (అనగా శ్రీరాముడు). సతీ + ఆవర్తన (సతి చుట్టూ తిరిగే) జీవనముయందు ఆనందమును పొందువాడు (శ్రీరాముని జీవితపథము తన భార్యయొక్క అన్వేషణమునకు అంకితమైనప్పటికీ ఆనందమార్గమును విడువకుండుటే ఆతని గొప్పతనమను భావము |). క్షీర + అబ్ధి + జా + స్వీకర (పాల సముద్రములో పుట్టిన లక్ష్మీదేవిని భార్యగా స్వీకరించి), శ్రీధర (లక్ష్మీదేవిని వక్షస్థలముయందు ధరించుటచే). శ్రీకర (అభ్యుదయమును కలిగించువాడు), వర (అట్టి మహనీయుడి) దాసదాసోహం (దాస దాసుడను నేను).


అసుర + అపహార (గజాసురునిచే అపహరింపబడ్డవాడు) సత్య + ఆరక్షిత (బ్రహ్మానంద పరమసత్య జ్ఞానరహస్యమునకు రక్షకుడు). సత్య + ఆవర్తన + జీవన (సత్యము చుట్టూతిరుగు జీవనాన్ని నడుపువారిని) హర్షిత (హర్షించేవాడు) . క్షీర + అబ్ధి + జా + స్వీకర (పాల సముద్రములో పుట్టిన గరళమును స్వీకరించి). శ్రీ + ధర + శ్రీ + కర + వర + దా (ఆ విషమును కంఠమునందలి ధరించి లోకానికి శ్రేయస్సును కలగజేసెడి వరమును ప్రసాదించినవాడా) సదాసోహం (అన్ని అవస్థలలోనూ ఆ శివుడనే నేను).

Ravana Sangramam Context and Meaning

Ravana Sangramam, literally meaning “the battle with Ravana,” is a metrical work that tells the story of Rama’s battle with Ravana. Ramayana is called Adikavya, since we believe that it was the first epic poem to ever have been penned. Valmiki originally told the story in anushtup chandas — a meter with 16 letters per line — and ever since, the tradition of singing Rama’s story in verse has sustained, even as it has been translated into various Indian languages. In Telugu, the tradition of narrating the Ramayana through metrical padyas (quatrains) has been alive for at least 700 years, with classical tellings of the story in Ranganatha Ramayanamu, Bhaskara Ramayanamu, Molla Ramayanamu, and Ramayana Kalpavrkshamu being a few prominent examples. Unfortunately, many modern Telugu speakers need a dictionary or commentary in order to understand the complex vocabulary of the classical tellings, and thus are unable to live the tradition of singing and understanding the Ramayana in their mother tongue.

Ravana Sangramam focuses on a central episode of the Ramayana, and tells the story of Rama’s battle with Ravana in language that is simple enough to be understood by a modern audience as it is sung, without losing the richness of metrical structure. The work is written in a chatushashti matra chandas, i.e. in quatrains where each line contains 16 beats of poetry. Consequently, the padyas can easily be set to the eight-beat adi-tala of carnatic music, or the sixteen-beat teen-tal of hindustani music.

In the Hindu canon, it is traditional for any kavya to begin with a stuti (“praise”) of a god or goddess. In the case of Ravana Sangramam, I remember Bhagavan through my Rameswara Stuti (“A praise of Rama and Siva”)—a poem I wrote earlier this year. The stuti has the curious property of being a dvyarthi kavya. Dvyarthi is a Sanskrit word meaning, “having two meanings.” Kavya simply means poem. A dvyarthi kavya is a poem that cleverly exploits the ambiguity of grammar, so that a single poem simultaneously takes on two different meanings. It is notable that both meanings in dvyarthi kavyas are first-class meanings unlike in double-entendre, where there is only one first-class meaning and the second meaning is innuendo. So, Rameswara Stuti is not about both Rama and Siva like the title might suggest at first sight. Rather, it is about either Rama or Siva depending on how you choose to read it.

Dvyarthi Kavya originated in the Sanskrit classics. It was first introduced in Telugu poetry by Pingali Suranna (16th century CE) who wrote an approximately fifty page long work called Raghavapandaviyam that simultaneously tells the story of both the Ramayana and the Mahabharata. In the prologue to Raghavapandaviyam, Suranna lists six different types of techniques he uses to compose such a long yet cogent double meaning work. A few of these techniques are used in the Rameswara Stuti. While I cannot illustrate all of them in English, since I do not know of any English dvyarthis, I can illustrate a pair of homophonous two word phrases in English. Consider the two phrases: “An ocean” and “A notion.” Since these two phrases sound identical when read, they would be written identically in a phonetic language (like Telugu). Dvyarthis are composed by joining together multiple such phrases and sentences. They employ creatively worded descriptions based on classical Hindu stories from Puranas and Itihasas, while exploiting the grammatical properties of sandhis (liaisons) and samasas (compound words). Finally, here is a transliteration and loose translation of the two meanings of Rameswara Stuti:




shrikaravaradasadasoham ||

Of Rama: He who married Sita, an incarnation of Lakshmi—who was born from the churning of the milk-ocean; he who stood strong even in the face of the despair of years of searching for his kidnapped wife; he who eventually rescued his wife from the demon that kidnapped her; I bow down to even the servants of this emanator of the greatest wealth of humanity.

Of Siva: He who was once stolen by a demon; he who guards the eternal truth and is delighted by men in pursuit of this truth; he who protected the world from harm by accepting the poison that came out of the milk-ocean and trapped it in his throat; he who embodies auspiciousness and gives the greatest gift of all; In essence, my atma is identical to his paramatma.

As is traditional in the vaishnava sampradaya, Rama’s story is described as a journey, and Rama is depicted as a hero to look up to, learn from, and is praised with bhakti. In the Rama-meaning, the stuti ends with dasadasoham (“I bow down to even the servant of Rama”).

Constrastingly, the saiva sampradaya interpretation focuses on jnana — knowledge of the truth. Siva is represented as being the gate-keeper of a high state of consciousness that the poet is wishing to rise up to and unite with. This reading of the stuti ends with sada-soham (the eternal truth of atman’s equivalence with brahman).

As a matter of literary embellishment, we recall that Rameswara is the kshetra where Rama prayed to Isvara before embarking on his journey to fight in Lanka, thereby making the name of the stuti particularly appropriate as a preamble to the Ravana Sangrama Kavya.

∼ Siddhartha Jayanti

This feeling of isolation from everyone including my own mind,

Has led me on a journey of self to find.

Of all the things I can be,

From sound body and mind, I want to be me.

A sense of me beyond I,

Finding a true love that will never die.

Self-realization, a contemplation of identity.

And still I ask, who is she?

I am Your child, innocent and naive.

I have drifted from Your path and yet You’ve found me.

You’ve held me so close in Your presence,

And in being me, I am of Your essence.

I’ve turned myself to You,

And have rendered myself helpless at Your feet, true.

O’ Merciful One, You have made my chains heavy and obstacles intense,

Simply to free me through seeking Your graceful blessings, immense.

You, Lord, are one, but Your names are infinite,

Beyond language and sight, You are ever present.

Friend of the sorrowful, my companion You are.

With You, I am more than able, leaving no scar.

Submitting to You my deepest lamentations,

Of which are engraved of Your sincerest intentions.

My deepest fears are Your greatest benediction,

Preparing for me a space under Your protection.

Within my heart You reside,

Timelessly reminding me of Your forgiving tide.

How can I ever be lost,

When within me, Your abundance is humbly accost?

O’ benevolent Lord, You are all-knowing,

And have convinced me of Your generous bestowing.

I have found myself with Your divine compassion,

And like a star I have risen, in genuine ascension.

Your divine name is whistled along even the silent gusts of air,

For all that there is and all that there is not, is conceived by Your care.

I am alone without You, but with You, I am complete.

This life is Yours, as am I, O’, Liberator of my heartbeat.

You have held my hand and have guided me eternally,

Of this bond I shall never let go, certainly.

Feeling Your illumination course through my veins,

With You, I will always remain.

Alas, I have found myself only after seeking Your path,

Realizing I am powerless on Your behalf.

With my secure welfare in mind, You are infinitely Supreme,

O’ Almighty Lord, it is You I intend to devote myself to… for I am just me.

On my mind, Your image is engraved,

Serving as a constant reminder that I have been saved.

In You, I believe that I am worthy,

For You have granted me with the power of Shakti.

Category #6: Vegetarian Cooking (recipe, cooking show, etc.)

Accordion Content
Oat Chilla (Savory pancake) cooking video along with connection with hindu culture by [Name Redacted] from [Name Redacted]’s Vegetarian Rasoi.

Category #7: Shloka Recitation